Op dit moment lees ik samen met vriendinnen het boek van Nico Dijkshoorn
"Nooit ziek geweest" . Schrijver, columnist, muzikant en huisdichter van de Wereld Draait Door schrijft over zijn vader Klaas, een fanatiek honkbalfan, hij heeft zichzelf tot
onweerstaanbare grappenmaker benoemd, maar terroriseert zijn omgeving. De moeder
staat in zijn schaduw. Nico's gebrek aan talent voor honkbal bepaalt de stroeve
verhouding tussen vader en zoon. Het komt tussen hen tot een uitbarsting. Een
tweede thema is de aftakeling van beide ouders. De moeder krijgt tia's, de vader
dementeert. Ze reageren steeds agressiever op elkaar. De beschrijving van het
aftakelingsproces, de conflicten, de zorg van de zonen ondanks alles, de
reacties van Nico, ze zijn levensecht beschreven.
Binnenkort komen we als groep samen om het boek te bespreken, ben benieuwd wat de reacties zijn.
